९ऑगस्ट.जागतिक आदिवासी दिवस.  जिल्हा परिषद अध्यक्षांचे निवासस्थानापासून काही अंतरावर असलेल्या शासकीय मैदानावर कार्यक्रमाची तयारी सुरु होती. आम्ही सर्व तयार होवून जवळच्याच छोट्या हाॅटेल मध्ये नाश्ता करीता गेलो. हाॅटेल चे नाव होते “थ्री स्टार हॉटेल” आणि वर  चिन्ह होती ओम, चांद- 786 व क्राॅस.हाॅटेल मालकाच्या बुद्धिमत्तेला दाद दिलीच पाहिजे.परत निवासस्थानवर. ठरल्या प्रमाणे अजय देवांगण आले.त्यानी आम्हाला नारायणपूर पासून वीस पंचवीस कि.मी.असलेल्या हलामी-मुंजटोला येथे सोडले. व ते परत गेले. हलामी-मुंजटोला हे शंभर टक्के आदिवासी गाव. गावालगतच्या शाळेलगतच्या मैदानावर कार्यक्रमाची तयारी सुरु होती.स्टेजवर बॅनर लागला होता.बॅनर वर “करंगाल परगना ” लिहीले होते. लोक जथ्याने येत होते. लोकांना बसण्याची छान व्यवस्था होती. स्पिकर वर आदिवासी लोकगीत वाजत होती. स्टेज समोर आदिवासी ध्वज फडकवण्यासाठी स्तंभ उभा होता. त्याच्या चबुत-याभोवती  रांगोळीने माझे लक्ष वेधून घेतले.त्यावर  लिहिले होते “जय बुढादेव ” ,”जय सेवा ” ,”विश्व आदिवासी दिवसा” आणि विशेष लक्षवेधक म्हणजे “जय भीम ” सुध्दा लिहिले होते.स्टेजवरही आदिवासीच्या बुढादेव सोबत डाॅ. बाबासाहेब  आंबेडकर यांचा  फोटो ही ठेवला होता. डाॅ. बाबासाहेब आंबेडकर यांचे समग्र सर्वहारा वर्गासाठी चे तत्वविचार  पटू लागले.आज पासून तीस चाळीस वर्षापूर्वी आदिवासीच्या कार्यक्रमात बाबासाहेब आंबेडकर यांचे फोटो दिसत नव्हते.हा लक्षणीय बदल झाला आहे.अगदी भामरागड सारख्या अतिदुर्गम खेड्यात सुध्दा हे अनुभवले आहे.आदिवासींच्या मेळाव्यात पुस्तकाची दुकानही अपवादानेच असायची. हलामी-मुजटोला सारख्या दुर्गम गावातील कार्यक्रमात पुस्तक विक्रेतेही होता. गोंडी ,आदिवासी साहित्य  मोठ्याप्रमाणात होते.